شعر و بس

گاهی چقدر پست میشود آدمی خانه ات ویران شود ، کم صیدِ مخلوقات کن آن دلِ بر رویِ آتش قلبِ جاندارِ خداستفضل الله مجرد ...

میان حرف و اعمالت خدایا تفاوت از کران تا بی کران است فضل الله مجرد...

در ایران مُد شده گویا جدیدن رهِ صد ساله را آنی پریدن حقوقِ صد برابر هِی گرفتن به هر هفته تو آمریکا چَریدن تو تهران هِی نمازو ذکر و روزه تو آمریکا تویِ دیسکو خزیدن بازم پولِ اضافه دزدیا رو یه جا دادن دوتا پُرشه خریدن شده دزدی شبیهِ آبِ خوردن شده راحت تر از هر میوه چیدن منم دنبال قرصِ نونِ خشکم چو بسمِ له پی جِن ها دویدن فضل الله مجرد @sherekhodam ...

ببخشیدم ببخشیدم اگـر این سـان پلـیدم ببخشیدم کـه طعمِ خون چشیدم ببخشیدم که جان ها را گرفتم بسی خونِ جوان ها را مَکیدم ببخشیدم که با دسـتانِ هرزَم گل باغِ وطن ، از شاخه چیدم ببخشیدم شرف در ذاتِ من نیست. شدم چون مار و انسان را گَـزیدم به شـلاقِ رذالـت تکـیه کردم به چاقـویِ قساوت بَس بریدم زِ خــونِ دختــرانِ داغ دیــده به رویِ برگه ها،امضا چکیدم سرِ سبزِ جوانان را شکستم زبـانِ حـق مـَردُم را بریـدم صـدایِ دادِ فرزنـدانِ ایـران صـدایِ جیغِ زهـرا را شنیدم جوانان را به جـرم هیچ ، شلاق به کهریزک سـرِ انسـان بریـدم زدم برطبلِ زور و ضرب ...